Blog

Huidige inhoud weergeven als RSS-feed

Blog


Gepubliceerd op door

Piepers zoeken, Drytoolen en het Kuisweekend: een drukke januari

Ondertussen is het alweer halverwege februari, hoog tijd dus voor een verslagje over de maand januari. Januari was een drukke maand met veel bergsport.

 

We beginnen in het eerste weekend van januari met het Piepers zoeken. Piepers zoeken? Ja het zoeken naar lawienepiepers op het strand van Kijkduin.  We verzamelen bij de trappen van Kijkduin en gaan na een korte uitleg van Bep naar het strand. Bep is bezig met de opleiding IML International Mountain Leader en heeft voor vandaag een van haar “klasgenoten” meegenomen. Holmer neemt de beginners onder zijn hoede en Bep neemt de gevorderden groep mee. We beginnen gezamenlijk, een hele groep mensen die als een gek over het strand rennen met lange stokken in hun hand. Dit moet er toch wel een beetje lachwekkend uitgezien hebben. Ik voeg een paar foto’s toe van de groep.  Onder begeleiding van Holmer gaan we zelf op zoek naar de pieper. Deze wordt ingegraven en met behulp van een 2e pieper en een sonde moeten we de pieper zien te vinden en zien uit te graven. Als iedereen een paar keer heeft gezocht, gesondeerd en heeft gegraven, is het alweer 17:00. Ik ben veranderd in Blauwe Smurf en het is fijn om met een warme chocomel de dag door te praten. Einde dag?

Nee! Vanavond draait de film Reel Rock in de Uithof. Omdat het erg krap zou worden om tussen half 6 en 8 uur naar huis te gaan om te koken en te eten, besluiten we met een klein groepje bij de Griek in Kijkduin te gaan eten. Het eten is erg lekker en met volle magen, zijn we klaar voor de mooie films die we te zien krijgen. In de pauze is het traditioneel lootjes trekken voor een paar prijzen van de sponsoren van Reel Rock. Je raad nooit? Als aller laatste werd er Marieke van den Ende omgeroepen. Ik heb een mooie rugtas van Deuter gewonnen. Deuter en Reel Rock bedankt!

 

Het 3e weekend van januari is wederom erg druk, maar natuurlijk ook erg gezellig! Op zaterdag gaan we naar Monte Cervino,  en gaan we drytoolen.  In mijn vorige blog, hebben jullie kunnen lezen dat ik bij het NK ijsklimmen op bezoek ben geweest. Vandaag mocht ik zelf aan de bijlen gaan hangen. Op Monte Cervino zijn een aantal routes speciaal voor het drytoolen. De routes lopen op van makkelijk naar moeilijk.  Mijn klimmaatje van vandaag is mamma. Die het ook wel eens wil proberen. We beginnen met de makkelijkste route, een 3. Die toch best wel veel moeilijker is dan een 3 sportklimmen. Het is een gezellige en leerzame dag. Als kers op de taart mag ik als laatste nog de boom in. Dit is een niet meer zo levende boom waarbij je naast de ijsbijlen, ook stijgijzers mag gebruiken. Voor mij echt een hoogtepunt van de dag, dit voelt aan als echt ijsklimmen! Onderweg naar huis slaat de vermoeidheid toe, bij dat drytoolen gebruik je hele andere spieren. Op tijd naar bed. Morgen moet ik er weer vroeg uit.

 

21 januari mag ik mijn zusje feliciteren die 22 wordt. Ik mag ook vroeg de trein in naar Utrecht, vandaag staat namelijk de jaarlijkse Bergsportdag op het programma.  Dit jaar is de bergsportdag voor mij natuurlijk net even iets anders als andere jaren. Maar eigenlijk is het altijd het zelfde liedje: na binnenkomst verschuil ik me even om in het programmaboekje te krassen en de lezingen uit te zoeken die ik graag wil volgen, loop ik gezellig rond en ook dit jaar weet ik weer te verdwalen tussen alle stands. Ik volg de lezingen die ik uitgekozen had, kom een hoop bekende tegen en voor je het weet is het alweer 17:00 en is de Bergsportdag 2018 weer een feit.

 

Last but not Least, het Kuisweekend. Eieren? Check! Ontbijtspek? Hebbes! Moeten we nog pindakaas meenemen? Nee… Er zit nog een nieuw pot in de ontbijt krat! Samen met mama doen we op vrijdag de inkopen voor het Kuisweekend. Ik ben organisator en aan mij dus de taak om alles op rolletjes te laten lopen. We verzamelen in Comblain la Tour en na de uitleg gaan we met z’n alle aan de slag. Vandaag gaan we een pad maken boven in het gebied en gaan we het gevecht aan met de uit de kluiten gewassen bramenstruiken die de toegang tot de rotsen een prikkend begin beloven. Het is hard werken, maar als het zonnetje doorbreekt heeft iedereen het naar zijn zin. Aan het einde van de middag is er boven een nieuw pad ontstaan en zijn de bramen een flinke kop kleiner gemaakt. Job Done! We verhuizen naar de Tukhut (of moet ik zeggen Herberg?) en gaan beginnen met het eten koken. Dit heb ik niet helemaal goed uitgedacht. Het duurt nu eenmaal wat langer voordat 6kg aardappelen koken, dan dat 0,5 kg aardappelen koken…… maar aan het einde van de avond heeft iedereen z’n maagje echt wel vol.

 

Op zondag ochtend kunnen de traditionele gebakken eieren met spek natuurlijk niet ontbreken.  Na het ontbijt en het opruimen van onze spullen, rijden we naar Comblain la Tour. Gelukkig zijn er een paar routes droog genoeg om te kunnen klimmen. Het is koud, maar na de regenbui van vanochtend wel weer droog. Het is gezellig samen met het BRT Belgian Rebolting Team, zo gezellig zelfs, dat we helemaal de tijd vergeten en 2 uur lang in de kroeg blijven zitten. Wat nou op tijd thuis zijn? Dat zijn we uiteindelijk natuurlijk niet. Onderweg maken we nog een stop bij Hazeldonk en samen rijden mama en ik het laatste uurtje naar huis.

 

Zo zijn we aan het einde van de maand januari aanbeland, en ook aan het einde van deze weblog. Ik hoop dat u de volgende keer weer mee leest.

Marieke van den Ende, Klim-Adventureshop

20180106_141723 20180120_154113   20180117_170401   IMG-20180128-WA0002 IMG-20180128-WA0003 IMG-20180128-WA0007

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Lezing Roeland van Oss en het Petzl NK IJsklimmen

Het weekend van 16 en 17 december was er een met een volle agenda. Op zaterdag stond er pizza en een lezing van Nederlandse Berggids Roeland van Oss op het programma. Op zondag is Klim-Adventureshop naar het Petzl NK IJsklimmen geweest.

 

Zaterdag middag. Ik krijg een what's apje van een paar klimvrienden dat er een plekje in de auto over is en of ik mee wil naar Haarlem. Graag. Snel op de fiets van Monster naar huis en door naar Rijswijk. Ja hoor, het moest een keer gebeuren: electrische fiets leeg. Het was gelukkig nog maar een klein stukje lopen. Op naar Haarlem. In De Klimmuur vestiging Haarlem is er vanavond pizza en een lezing van Berggids Roeland van Oss. Aangekomen in Haarlem hebben we eerst zelf een paar uur geklommen, voor het tijd was voor een smakelijke pizza. Om 20:00 begint de lezing. Roeland verteld over de beklimming van de normaal route op Denali/ Mount Mckinley en de Cassin Graat route op dezelfe berg een paar dagen later. Deze Cassin Graat, een route van bijna 2500 meter lang, hebben ze in 24 uur geklommen.

In 2016 vertrekken Roeland en zijn klimpartner naar Nepal om de noordwand van de 6440 meter hoge Cholatse te beklimmen. Na aankomst in Kathmandu en een binnenlandse vlucht naar Luka, vertrekt het duo wandelend in de richting van het dorpje Dzlonga. Deze wandelroute volgt voor een groot deel de wandelroute naar het Everest Base Camp.  Dzlonga ligt aan de voet van de Cholatse en is daardoor het perfecte basis camp.  Vroeg in de ochtend vertrekken Roeland en klimpartner naar de noordwand van de Cholatse, waar ze vlak onder de topgraat 24 uur vast komen te zitten.

Na de pauze komt een ander aspect van de bergsport aan het bod. Waarom beklimmen we bergen? Hoe gevaarlijk is het eigenlijk? Hoe houd ik het zo veilig mogelijk? Hoe komt het dat de bergsport bijna altijd zo negatief in het nieuws komt? Was vroeger alles beter?

Roeland geeft voorbeelden en uitleg over fout en goed en laat ons stevig nadenken over hoe we zelf onze veiligheid in de bergen kunnen verbeteren.

Hoe komt het dat de bergsport bijna altijd zo negatief in het nieuws komt? Hier wil Roeland graag een verandering in maken. In de zomer van 2017 is hij samen met 5 anderen op expeditie naar Piek Lenin in Kyrgizië geweest. De documentaire van deze expeditie is hopelijk binnenkort te zien.

https://cinecrowd.com/nl/lenin-piek

 

Het Petzl NK IJsklimmen wordt dit jaar voor de 3e keer gehouden en net zoals de vorige editie vind het deze keer plaats bij klimhal Kalymnos in Utrecht.  Om 13:00 uur zijn de inschrijvingen geopend. Om 19:00 zal de finale beginnen. Ik kom wat te laat m'n bed uit en stap rond 12:30 de deur uit. Na een voorspoedige trein rit, kom ik rond half 3 in Utrecht aan. Ik zag al snel enkele klimmers, maar waar is de hal?  Nope, geen binnen gebeuren vandaag, maar lekker in de buitenlucht. Ik blij dat ik nog snel m'n donsjas onder de ongevoerde hardshell had aangetrokken! Vandaag strijden er 6 damens en 12 heren om de titel Nederlands Kampioen IJsklimmen 2017. Na 2 kwalificatie routes, mogen er 8 damens en 8 heren door naar de finale. Omdat er vandaag 6 damens mee doen, is een finale plek voor de damens gegarandeerd.

Het heet het Petzl NK IJsklimmen, maar in Nederland zijn bevroren watervallen een vrij zeldzaam fenomeen. Daarom wordt er vandaag geklommen doormiddel van drytoolen. Drytool betekend dat er speciale grepen in een houten wand geschroefd zitten. In deze grepen zitten kleine gaatjes, waar je de punt van een ijsbijl in kan hangen. De wand is van hout, hier kunnen de punten van de stijgijzers gemakkelijk in worden geschopt.

Ik krijg meerdere keren de vraag waarom ik niet mee doe? Uhh ik had niet verwacht dat je zomaar aan een NK mee kon doen! Geen probleem, iedereen zou een poging mogen wagen, ervaring of niet. Ik was er pas om half 3, helaas iets te laat dus om zelf aan de bijlen te gaan hangen. Klimhal Kalymnos is een onderdeel van sportcentrum Olympos, het sportcentrum heeft een kantine waar ik af en toe even op ga warmen. Ik hoef niets te missen, want nog geen 50 meter verderop wordt met een 360 graden camera de hele wedstrijd gefilmd. Het NK is de hele dag te volgen via een livestream op youtube.

Voordat de finalisten de isolatie in gaan, gaan we met een grote groep even eten in de kantine. Om 18:00 gaat de isolatie open en moet iedere finalist zich daar melden. Ik blijf met een aantal andere toeschouwers lekker bij het kampvuurtje staan praten. Even na 19:00 uur gaat de finale beginnen. Het is droog en lekker warm bij het vuur. De damens hebben geluk, het blijft ook droog. De heren hebben iets minder goed weer, het begint te regenen. Gelukkig stond er een NKBV tent waar we kunnen schuilen.

Ondanks de regen zit de sfeer er goed in. Bij de vrouwen klimt Marianne van der Steen het verste het dak in en weet op een haar na de eindgreep niet te pakken. Bij de heren is het Dennis van Hoek die het dak weet te bereiken en hiermee weet dit klim koppel hun titels te behouden.

Na de prijsuitrijking komt er al vrij snel een bus die mij en 2 van de finalisten terug brengt naar Utrecht Centraal station. Het is nog even gezellig in de bus, maar veel tijd op het station heb ik niet, mijn Inter City naar Den Haag staat al op het punt van vertrekken.

Hierbij sluit ik dit weblog af. Het was een gezellig weekend vol bergsport. Klim-Adventureshop hoopt er volgend jaar weer bij te kunnen zijn.

 

Groetjes Marieke

 

 

Volledig bericht lezen
Gepubliceerd op door

Welkom bij het Klim-Adventureshop blog

Hallo allemaal,

Welkom bij dit weblog. In dit blog zal ik het reilen en zeilen van Klim-Adventureshop bijhouden, zullen acties en aanbiedingen gemeld worden en aangepaste openingstijden worden hier getoond.

 

Groeten Marieke

Volledig bericht lezen